سوار بر سفينه عشق

سوار بر سفنيه عشق.

                                 در بلندای کراته ابی آسمان.

سفر از عزل تا عمق بينهايت.

                   و حسرت خاطره در آبشار زلال چشم .

من ديدم ديدگان مشتاق را درطغيان رود.

                                       در رويای نور

اين سفينه مواج ما را به کجا ميبرد.

                                          از ميان شکلهای هندسی محدود.

آن شب که جنون مهتاب بی کران دشت را

                                           درياچه می سازد